Verweerd Villers

Berekoud en hardnekkig ochtendgrijs, maar wat een heerlijk bezoekje aan de magnifieke abdij van Villers.

De gevoelstemperatuur zakt onder nul. 

Links aanhouden - ook voor de zombies onder ons.

Ijskunst. 


Waarschijnlijk de enige abdij ter wereld die doorkruist wordt door een spoorweg. 

Ochtendgrijs.

Klokslag 12 uur een eerste streepje zon. 

Kadrering kon beter. In theorie. In de praktijk waren mijn vingers al quasi bevroren. 





Vrouwelijk torenvalkje dat me in de smiezen krijgt. En verdwijnt in een oogwenk.

Rust. 

De grandeur van de plek en de architectuur, een sensatie die je overvalt bij elk wisselend perspectief (en zo zijn er veel dankzij de vele ramen), is moeilijk te vatten op foto. 



De 'vleugel van de lekenbroeders', inclusief vogeltje dat zich nestelde in de wingerd. 





Moet hemels zijn om hier een (barok)concertje mee te maken. 



Ook in de gevangenis van de abdij (4 cellen voor zover ik kon zien - elk met eigen wc!) maakt god zich kenbaar. 

Harmonie - kunst en architectuur. Perfect geplaatst werk van Véronique Choppinet.

Ljken wel reuzen.




Werelderfgoed. (naar mijn bescheiden mening)

Comments

Popular posts from this blog

lezen voor het slapengaan

Verrassend Zoniënwoud