Verrassend Zoniënwoud

Vandaag was misschien wel de mooiste wandeling in het Zoniënwoud. Prachtige blauwe luchten, sneeuw, koud maar niet te koud, en de ondergrond lekker bevroren. Veel ongekende, nieuwe paden, en feeërieke taferelen. Bovendien had ik het bos helemaal voor mij alleen. Hoewel ...

Het licht was vandaag grandioos. (in het Tournay-Solvaypark)

Ruimte.

Een eerste zonnebadend vinkje.

Altijd een plezier om dat rood te ontwaren (zeker in combinatie met de sneeuw).
 






En dan, out of the blue, een verrassing van een redelijk formaat. 

Het beestje bleef stokstijf staan - ik dacht eerst zelfs dat het een standbeeld was :-)

Maar neen hoor. 

En zo keken we elkaar minstens twee minuten diep in de ogen. 

Vooraleer Bambi op haar gemakje haar tochtje verderzette. 

Hoewel, het draagt een gewei, dus geen Bambi. Wel een bokje, geen geitje

Helemaal relax.



Eigenlijk best mager als je het zo ziet ... 

Waarna het nog een tijdje in het struikgewas bleef.



Leuk om eens een koolmeesje te zien (want 'heb' pimpelmeesjes bij mij in de tuin).



En nog een vinkje, met een serieuze bes in de mond.
En nog een koolmeesje.

Deze was dus al 10 minuten aan het roffelen vooraleer ik hem kon lokaliseren.

Middelgrote bonte specht met punkerkop.

In het gezelschap van dit vinnige baasje.

Een boomklever. Mr. Cool. Of is het Mrs. Cool? :)
 Samengevat: heerlijke wandeling, zo mogen er nog volgen.

Comments

Popular posts from this blog

lezen voor het slapengaan