Een zee van boeken en ik ben het strand ...

15 March, 2017

19 January, 2017

Verrassend Zoniënwoud

January 19, 2017 Posted by Boekenliefhebber , No comments
Vandaag was misschien wel de mooiste wandeling in het Zoniënwoud. Prachtige blauwe luchten, sneeuw, koud maar niet te koud, en de ondergrond lekker bevroren. Veel ongekende, nieuwe paden, en feeërieke taferelen. Bovendien had ik het bos helemaal voor mij alleen. Hoewel ...

Het licht was vandaag grandioos. (in het Tournay-Solvaypark)

Ruimte.

Een eerste zonnebadend vinkje.

Altijd een plezier om dat rood te ontwaren (zeker in combinatie met de sneeuw).
 






En dan, out of the blue, een verrassing van een redelijk formaat. 

Het beestje bleef stokstijf staan - ik dacht eerst zelfs dat het een standbeeld was :-)

Maar neen hoor. 

En zo keken we elkaar minstens twee minuten diep in de ogen. 

Vooraleer Bambi op haar gemakje haar tochtje verderzette. 

Hoewel, het draagt een gewei, dus geen Bambi. Wel een bokje, geen geitje

Helemaal relax.



Eigenlijk best mager als je het zo ziet ... 

Waarna het nog een tijdje in het struikgewas bleef.



Leuk om eens een koolmeesje te zien (want 'heb' pimpelmeesjes bij mij in de tuin).



En nog een vinkje, met een serieuze bes in de mond.
En nog een koolmeesje.

Deze was dus al 10 minuten aan het roffelen vooraleer ik hem kon lokaliseren.

Middelgrote bonte specht met punkerkop.

In het gezelschap van dit vinnige baasje.

Een boomklever. Mr. Cool. Of is het Mrs. Cool? :)
 Samengevat: heerlijke wandeling, zo mogen er nog volgen.

18 January, 2017

Verweerd Villers

January 18, 2017 Posted by Boekenliefhebber , , No comments
Berekoud en hardnekkig ochtendgrijs, maar wat een heerlijk bezoekje aan de magnifieke abdij van Villers.

De gevoelstemperatuur zakt onder nul. 

Links aanhouden - ook voor de zombies onder ons.

Ijskunst. 


Waarschijnlijk de enige abdij ter wereld die doorkruist wordt door een spoorweg. 

Ochtendgrijs.

Klokslag 12 uur een eerste streepje zon. 

Kadrering kon beter. In theorie. In de praktijk waren mijn vingers al quasi bevroren. 





Vrouwelijk torenvalkje dat me in de smiezen krijgt. En verdwijnt in een oogwenk.

Rust. 

De grandeur van de plek en de architectuur, een sensatie die je overvalt bij elk wisselend perspectief (en zo zijn er veel dankzij de vele ramen), is moeilijk te vatten op foto. 



De 'vleugel van de lekenbroeders', inclusief vogeltje dat zich nestelde in de wingerd. 





Moet hemels zijn om hier een (barok)concertje mee te maken. 



Ook in de gevangenis van de abdij (4 cellen voor zover ik kon zien - elk met eigen wc!) maakt god zich kenbaar. 

Harmonie - kunst en architectuur. Perfect geplaatst werk van Véronique Choppinet.

Ljken wel reuzen.




Werelderfgoed. (naar mijn bescheiden mening)